shame312's soup

Siedzisz na parapecie wspomnień i uśmiechasz się do własnych myśli. Przed oczami migają ci obrazy z przeszłości - bliższej i dalszej. Robi ci się przyjemnie ciepło na duszy, gdy przypominasz sobie jak on całuje bliznę po oparzeniu na twojej niezdarnej ręce. Widzisz, jak delikatnie przyciąga cię do siebie, by skraść ci pocałunek i wpleść palce w twoje rozpuszczone, rozbiegane włosy. 
Nie wiesz jak długo to potrwa. Nie wiesz dokąd tym razem pójdziesz i jak daleko w to zabrniesz. Boisz się. Jeden krok naprzód, dwa kroki w tył. Mimo wszystko idziesz dalej.